Blizna ta jest pozostałością po dawnej metodzie podawania szczepionki przeciw ospie prawdziwej, polegającej na wielokrotnym nakłuwaniu skóry za pomocą
igły dwuzębnej (rozwidlonej). Wywoływało to miejscową infekcję, w wyniku której powstawały pęcherze i strupy, a po wygojeniu pozostawało
niewielkie wgłębienie.
W Stanach Zjednoczonych rutynowe szczepienia zakończono w 1972 roku.
Szczepionkę przeciw ospie prawdziwej wprowadzono do powszechnego użytku, a w 1980 roku ogłoszono całkowite wyeliminowanie tej choroby na świecie – dlatego osoby zaszczepione po tym terminie praktycznie nie mają tego typu blizn.
Posiadanie blizny nie oznacza, że nadal jesteś odporny na chorobę. Badania wykazały, że odporność na ospę prawdziwą zaczyna słabnąć w ciągu 5–10 lat od szczepienia; blizna nie stanowi zatem gwarancji